Derbilerin derbisi

       Biliyorum gundemi bir hafta geriden takip ediyorum ama bu arada yeni guzel seyler farkediyorum etrafimda. Bu yuzden mazur gorunuz deyip Hemen basliyayim gecen haftanin heyecan verici olayina: derbilerin derbisi, galatasaray vs. fenerbahce. Esimle beni 2-3 gun onceden sarmaya baslayan heyecaniyla cuma gunu, derbi arefesi gelip catti nihayet. Aksam eve geldigimde Yemek hazirlanmis, sofra kurulmus (bu da ayri bir mutluluk verici bir detay orasi ayri hatta baska bir yazi konusu bile olabilir neyse konumuzdan cok da sapmadan devam edeyim) derbinin heyecanina daha da ortak olabilmek adina ligtvde 21 program acilmis, onceki derbilerden derlenmis en guzel 21 golu izlemeye baslayip iyice giriyoruz derbi moduna. Efsane gs'li Ceyhun Yilmaz'in sunuculuguna (kucukken radyo programini da bayila bayila dinlerdim test cozerken- nasil yapiyoduysam artik) bir de Umit Karan'in esprileri eklenince bir an once Mac zamaninin gelmesini istedigimi farketmisken, esimden bomba gibi fikir "acaba erkenden uyuyup hemen Sabah olsa mi daha cabuk gelip mac zamani yoksa olabildigince gec uyuyup mac zamaninda kalkmak mi daha karli olur?". Onun da Benim gibi ayni heyecani paylasiyor olmasi ayri bir keyif katti heyecanima. Tabi Galatasaray bu sene bu kadar iddiali olmasaydi o kadar sabirsizlanirmiydim bu mac icin orasini kestirmem zor ama sunu itiraf edeyim ki bu sene sanki daha bir hevesle bekledim macin baslama saatini. 21'de sira 2003'teki GS'nin FB'yi yendigi maca gelince esim her zaman bu maca dair bir goruntu izledigimizdeki klasik cumlesini kuruveriyor "o kadar da cagirmistim seni maca ama gelmedin oysa cok guzel olmustu.". Bende keske Ali Sami Yen yikilmadan once keske bu firsati kacirmasaydim diye geciriyorum icimden, daha sonra gozlerimin kale arkasinda kendimi aradigi, Mondragonun devlesip ona olan hayranligimi arttirdigi, Olimpiyat Standindaki Efsane Kupa macina geliyor sira ve o zamanki heyecani yine hissediyorum icimde. 

Kucukkene
GS heyecanini doruklarda
 yasarkene

 Sabah kalkiyoruz,spor programlari esliginde gunun sanina yakisir bir kahvaltinin ardindan Mac saati geliyor. Ilk dudukle beraber beni bir stres basiyor sanki erken yiyecegimiz golleri hissetmisim gibi. Melo'ya haksizlik yapilan pozisyondan sonra eyvah simdi yandik diyorum kesin kirmizi kart ve gol olacak sonra da bu fener ustune yatacak bu golun. Neyseki kirmizi kart yok ortalikta fakat Ilk 25 dakika ve 2 gol... kalbime agir geliyor bu 2gol artik nasil uzulduysem basliyorum elimdeki yastigi sikmaya. Esim sakinlestirmeye calisiyor sakin ol bu mac boyle bitmeyecek bak gor diyor. Her ne kadar soylediklerine inanmak istesem, bizimkilerin ne kadar iyi ve baskin oynadigini bilsem de acaba demekten kendimi alikoyamiyorum. Maci izlemektense mutfaga gidip stresimi azaltacak bir seyler hazirlamaya baslamisken esimden bir sevinc cigiligi hemen donuyorum odaya ve ilk gol gelmis, basliyorum hop hop ziplamaya :). Ikinci yari ve bizimkiler rakibi hapsetmis yari sahalarina icim kipir kipir hadi diyorum hadi. Hop tour up hop kalkiyorum her atakta ama olmuyor bir turlu gelmiyor o Ikinci gol. Neyseki 80. Dakika civari Ikinci gol geliyor ve biraz Olsun rahat nesef almaya basliyorum macin basindan beri. 3.gol olabilitesi 90. Dakikaya kadar surse de gelmiyor gelemiyor 3. gol. icimde buruk bir sevinc ancak 2-0'dan 2-2'ye gelmenin heyecani en hareketli action filmlerinde bile zor yasayacagim bir heyecani yasatti. Bilmiyorum farkettiniz mi ama arada gereksiz buyuk harfler ya da yazim hatalari var. BIr sonraki yazim bu Benim disimda gelisen AMA bir yandan da su son bir haftadir ayaklarimi yerden kesen :) (tamam daha o kadarini yapamiyor abartmiyayim mucizevi cihazla ilgili olacak.